TVXQ in paris‏ + What’s In Interview (October issue)

คนอื่นแปลนะ แต่จำไม่ได้ว่าใครอ่ะ เลยไม่สามารถ credit ได้


เอามาแปล + แปะเล่น เป้นเรื่องเล่าของน้อง in แพรีส อะ อ่านกันขำๆนะเพ่น้อง ใครที่อ่านแล้วก็อ่านอีกนะ (มุขนี้ทุกที คิดมุขอื่นไม่ออก ==’)

จากเรื่อง What I think about the boys now that I’ve seen them in real
((เรื่องของใคร เจ้าของชื่อไร จะเครดิตใครดี มู๋ผู้ให้บทความนี้มา ช่วยมาเติมให้ที))

เมื่อฉันเจอดงบังชินกิตัวจริง

ชั้นมีเรื่องมาเล่าให้ฟังค่ะ หวังว่าทุกคนจะสนุกกัน
แค่อยากเล่าบางเรื่องเกี่ยวกับน้องๆที่ชั้นโชคดีได้ไปเจอมาน่ะ

ครั้งแรกที่เจอ คือ ที่สนามบินค่ะ ตอนแรกพวกเราทุกคนตื่นเต้นกันมาก ตอนนั้นคนที่คุยอยู่ด้วยกัน (ซึ่งส่วนใหญ่ตอนนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่) ทุกคนรู้สึกไม่ค่อยมีความหวังเท่าไหร่

ยุนโฮและชางมินตัวจริงใจดีมาก แต่แจจุงกับยูชอนดูเฉยๆ ทำให้พวกเราเศร้าไปเลยเหมือนกัน พวกเราคุยกันว่า “จะเป็นยังไงถ้าแจจุงกับยูชอนเป็นเหมือนที่แสดงในทีวี” แจจุงมีแฟนเยอะเลยนะที่นี่ แต่หลังจากที่เจอทั้งคู่ 2 ครั้งที่โรงแรม (ชั้นโชคดีสุดๆ โรงแรมอยู่ห่างจากบ้านชั้นแค่ 15 นาที!!!) ครั้งแรกที่ La Sorbonne Saint Michel กับอีกครั้งที่พิพิทธภันฑ์ลูฟ ชั้นพูดได้เลยว่าไม่จริง [ตรงนี้ไม่เข้าใจต้นฉบับอะ ตกลงคิดไงกับแจ+คุณปาร์ค ==’]

ชั้นรู้จักคนขับรถบัสของน้องๆไปเลยแหละ เขาเล่าเรื่องน้องๆให้ชั้นฟังนิดหน่อยด้วย และเพราะพี่คนขับนี่เอง ทำให้ชั้นได้ลายเซ็นของทั้ง 5 เทพ บนปก All About DBSK ชั้นไม่แน่ใจว่าจะเก็บลายเซ็นนี่เอาไว้เองดีมั้ย ซึ่งตอนแรกชั้นก็อยากทำแบบนั้นอยู่หรอกนะ แต่คาสซิโอเปียทุกคนจะร่วมแบ่งปันทุกอย่างที่มีเกี่ยวกับดงบังชินกิ ซึ่งมันทำให้ชั้นรักความสัมพันธ์ในหมู่แฟนคลับแบบนี้ การที่เราทุกคนช่วยเหลือกันและกัน ชั้นได้พบปะ ขอบคุณ คนเหล่านี้ บุคคลที่วิเศษมากๆ ทั้งที่เจอตัวกันและคุยกันทางเน็ท

จะเริ่มจากยุนโฮนะ ไม่มีทางเลยที่จะหาคำพูดมาบรรยายได้หมด ผู้ชายคนนี้เป็นเจ้าชาย เป็นเทวดาของแท้เลย ยุนโฮใจดีมากๆๆเสมอเลยกับทุกคน ยิ้มตลอด เต็มใจให้ลายเซ็น แม้ว่าจะเหนื่อย แม้ว่าจะโดนผู้จัดการงี่เง่าตะโกนบอกให้ไป ยุนโฮมีความเป็นผู้นำเต็มเปี่ยม ชั้นมีโอกาสได้เจอน้อง ตอนน้องอยู่คนเดียวกับสตาฟอีก 3 คน (ชั้นคิดว่าพวกเค้ามีกัน 16 คนนะ มีผู้หญิง 3 คน ล่าม 1 คน ผู้จัดการ 1 คน และผู้ช่วยอีก 2-3 คน ที่เหลือก็เป็นตากล้อง) ตอนแรกชั้นไม่อยากไปรบกวนน้องเท่าไหร่ แต่เพื่อนชั้นก็ยุอยู่นั่น ชั้นเลยเข้าไปพูดกับน้องว่า “Bonjour” [“สวัสดี”ภาษาฝรั่งเศส] น้องก็ตอบ “Bonjour” กลับมาแบบไม่มีสำเนียง [= =”] ชั้นถามน้องว่าขอจับมือได้มั้ย น้องไม่เข้าใจ แต่มีสตาฟคนนึงช่วยบอกให้ แล้วน้องก็ให้จับ [งี๊ดดดดดดดดดด] ตอนนั้นสติชั้นหลุดไปแล้ว!!ชั้นเกือบลืมพูด au revoir [“แล้วเจอกัน”ภาษาฝรั่งเศส] แล้วชั้นก็เดินออกมา พวกเรารออยู่อีกถนนนึง กรี๊ดแบบที่แฟนๆทำกัน แต่พวกน้องๆคงไม่ได้ยินพวกเราหรอก ชั้นไม่คิดว่าน้องจะรู้ว่าพวกเราเป็นแฟนคลับ เพราะในเช้าวันถัดมา พอน้องเห็นพวกเราที่โรงแรม น้องมองพวกเราอยู่เกือบ 30 วิ 555 ในลูฟยุนยิ้มสดใสมากๆและโบกมือให้พวกเราด้วย แฟนๆทุกคนที่ชั้นคุย พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ยูโนว์ยุนโฮ เป็นคนที่ใจดีที่สุดในโลก (เซ็กซี่ด้วย) [^^] พอคิดถึงพวกแอนตี้แฟน ชั้นรู้สึกเสียใจและโกรธมากจริงๆ เพราะตอนนี้ชั้นรู้แล้วว่ายุนโฮตัวจริงเป็นยังไง แต่พระเจ้า !! น้องผอมเกินไป ดูไม่แข็งแรงเลย หน้าน้องเล็กมากกกกกกก!!! ช่วยกันภาวนาให้น้องด้วยนะ และ อ้อ ! น้องหน้าตาดีมากกก เด็กผู้ชายคนนี้เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง คนที่จะได้แต่งงานกับยุน (แม้ว่าชั้นจะหวังมากๆว่าจะเป็นแจจุง) [555] เป็นผู้หญิงที่โคตรรรโชคดี [แอบใส่อารมณ์ 555]

ชางมินน่ารักมาก หล่อกว่าในรูปมาก (ยูชอนก้เหมือนกัน) ชั้นเล่าไปแล้วใช่มั้ยว่าชั้นพูดกับน้องที่แอร์พอร์ตยังไง (อันยองงง ชางมินนี่) เมื่อชั้นไปที่โรงแรมที่น้องพัก ชางมินอยู่บนรถบัสกับยุนโฮแล้ว แต่น้องเห็นว่าชั้นชี้ไปที่น้อง ทำท่าประมาณ “เฮ้ ชางมินนี่!” น้องก็เลยขำแบบน่ารักเชียว แล้วก็โบกมือมาทางเรา ทำแบบนี้ด้วยเหมือนกันในวันเสาร์ น้องดูท่าทางปลื้มเวลาเห็นสาวๆมารอ [น้องมินเนี่ยนะ?!] (แฟนฝรั่งเศสยืนรอตรงใกล้ๆรถบัส แล้วก็มีแฟนๆเอเชีย หรือนักท่องเที่ยวไม่รู้ ประมาณ 12 คน รอในโรงแรม มีเด็กผู้หญิงคนนึงอยากให้จดหมายยูชอน แต่ยูชอนมองไม่เห็นเธอ เด็กคนนั้นเลยหันไปหาชางมิน น้องมินชี้ไปที่ยูชอนแล้วบอก “ไม่ ผมไม่ใช่เค้า!”
จุนซูก็น่ารักเหมือนกัน พยายามพูดกับคนฝรั่งเศส เล่นฟุตบอลกับเด็กในสวน ชั้นได้ยินน้องร้องเพลงตอนถ่ายรูปด้วย โอ้ พระเจ้า! เสียงน้องเริ่ดมากก ชั้นได้คุยกับจุนซูแล้วก็ยูชอนในลูฟนิดนึงด้วย ชั้นพูดกับยูชอนว่า “พวกเราแค่อยากมาบ๊ายบาย” ยูชอนยิ้มให้พวกเราแบบสดใสมากแล้วก็กลับไปคุยโทรศัพท์ต่อ(ยูชอนกับแจจุงคุยโทรศัพท์ ไม่ก็ส่งแมสเซจตลอดเวลา พวกเค้าอาจจะมีแฟนรึเปล่า ชั้นพูดจริงๆนะ ชั้นยินดีด้วยกับยูชอน แต่หึงแจ!!) ตอนนั้นจุนซูนั่งกับพื้นอยู่ ชั้นเข้าไปขอน้องจับมือ มือน้องเล็กและนิ่มมาก ยังกะมือผู้หญิงเลยจริงๆ ชั้นกำลังจะเดินออกมา แต่ก็เหลียวกลับไปพูดกับน้องว่า “เซียจุนซู ไฟท์ติ้ง!” น้องก็ยกมือขึ้น แล้วยิ้มให้ เป็นยิ้มที่ดูเหนื่อยๆแต่น่ารักมาก

มาถึงแจ ชั้นไม่คิดว่าแจจะเป็นแบบนี้แม้ว่าพวกน้องๆจะเคยแซวกันเองมาบ้าง แจจุงเป็นคนที่หล่อมากก มากก ชั้นไม่ค่อยเขินเท่าไหร่แม้ว่าแจจุงจะเป็นคนที่ชั้นชอบ ชั้นพูดกับทุกคนยกเว้นแจ น้องไม่ดูเหมือนผู้หญิงเลยนะ จริงๆแล้วดูแมนกว่ายุนโฮด้วยเพราะไหล่แจกว้างกว่า น้องเท่มาก บางทีอาจจะมากไปด้วยมั้ย [5555] ไม่รู้ซิ น้องดูค่อนข้างเข้าถึงยากเหมือนเจ้าหญิงบนหอคอยงาช้าง ชอบอยู่กับตัวเอง ถ้าน้องไม่ถ่ายรูปหรือคุยโทรศัพท์อยู่ น้องก็จะอยู่คนเดียวฟัง ipod ขนาดพี่คนขับรถยังบอกเลยว่าเด็กคนนี้ดูต่างจากเพื่อนๆ มีบางอย่างในตัวที่พิเศษ ให้อารมณ์สุขๆเศร้าๆบอกไม่ถูก มีความรู้สึกเศร้าๆออกมาจากตัว คุณพี่คนขับเล่าว่าบางทีพวกเด็กๆนั่งคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ แจก็จะออกมาอยู่คนเดียว คิดเรื่องอื่น ออกมาอยู่อีกโลกนึง มีอยู่ครั้งนึงคนอื่นนั่งเม้ากันอยู่ แจจุงเดินออกมา แล้วไปนั่งกับพี่คนขับ ฟังเพลง ไม่ได้พูดอะไร มันทำให้ชั้นเข้าใจฉายา “โบแจจุง” เพราะน้องเป็นคนมีพื้นที่ส่วนตัวมาก แต่น้องก็ใจดีนะ (แถมยังเป็นคนที่แจ่มเจิดเริ่ดดที่สุดในโลกเท่าที่ชั้นเคยเห็นมา) น้องเซ็นลายเซ็นให้แฟนๆทุกครั้งที่จะให้ได้

อาจจะเป็นเพราะพวกเด็กๆเหนื่อยกันมั้ง ใช่แหละ เหนื่อย แจจุงเลยมีถุงใต้ตาแบบนั้น ไม่แค่แจ แต่ทุกคนด้วย น้องๆต้องมาขึ้นรถตอน 8 โมงครึ่ง และกลับมานอนตอน 5 ทุ่ม ยกเว้นวันเสาร์ พี่คนขับบอกชั้นว่าแฟนๆไม่เข้าใจว่าพวกเค้าไม่ได้มาเที่ยว แต่มาทำงานนะ ขนาดไม่มีเวลาให้ตัวเองเลยด้วยซ้ำจนวันเสาร์ วันที่ไป Les Galleries Lafayette ท่านเทพถึงได้มีโอกาสชอป ทุกที่ที่ไปจะต้องมีคนรู้จักน้อง ที่ Montmartre มีนักท่องเที่ยวเอเชียเยอะ น้องๆแทบทำงานกันไม่ได้ เพราะมีคนรบกวนตลอด ชั้นเลยไม่อยากไปรบกวนน้องด้วยการถ่ายรูปแม้ว่าชั้นจะสามารถทำได้อยู่หลายครั้งก็ตาม มันน่าเหนื่อยจริงๆที่ต้องมีพวกสาวๆคอยมอง ตามติดทุกหนทุกแห่ง พี่คนขับ[เจ้าเก่า…ช่างเม้าท์จริง เฮียคนนี้ อิอิ] เล่าว่ามีแฟนๆชาวจีนนั่งแท็กซี่ตามน้องๆ แล้วที่แอร์พอร์ต ชั้นไม่แน่ใจว่าเป็นกลุ่มเดียวกันนี่รึเปล่าแต่ไม่ใช่คนฝรั่งเศสน่ะที่พยายามจะขึ้นไปบนรถบัสและกรี๊ดยังกะคนบ้า

ชั้นรู้สึกแย่มากๆ น้องๆทำงานอย่างดีที่สุดเพื่อพวกเรา ชั้นเจอน้องๆแค่ 2 วันชั้นยังเหนื่อยมากๆๆ มีเด็กผู้หญิงคนนึงตามน้อง 3 วันทุกที่ เธอบอกชั้นว่าน้ำหนักลดไป 5 กิโลแล้ว ตั้งแต่เทพมา น้องๆมีเงินแต่ไม่มีเวลาใช้ ต้องเปลี่ยนชุดเป็น 10 ครั้งในหนึ่งวันบนรถบัส ร้องเพลงบนรถ นอนบนรถ มาฝรั่งเศสแต่ไม่ได้พักผ่อนเลย ชั้นเป็นห่วงสุขภาพของน้องๆ ทุกคนผอมกันมาก

ภาวนาให้พวกเค้ากันนะ รักและสนับสนุนพวกเค้าให้ดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ แบ่งปันความรักของดงบังชินกิร่วมกัน

หวังว่าเรื่องเล่านี่จะไม่น่าเบื่อเกินไปนะ ^^

–จบบบบ–
…………………………………………………………………………………..
What’s In Interview (October issue)
ตอนนี้เดะๆก็มี photobook เล่มที่สองแล้ว ลองมาถามคำถามเดียวกับตอน photobook เล่มแรกเมื่อประมาณปีกว่าๆที่ผ่านมาดูซิ ว่าแต่ละคนเปลี่ยนไปแค่ไหน

เอาเป็นแบบนี้ละกันเนอะ : (ใหม่/เก่า)
1. อาหารที่ชอบ
จุนซู: นัตโตะ…ไก่/นัตโตะ
มิค: ปลา/ทุกอย่าง
ยุน: แตงโม/หม้อไฟ
มิน: พิซซ่า/ทุกอย่าง
แจ: กิมจิ/อาหารเผ็ดๆ

2. อาหารที่ไม่ชอบ
จุนซู: บ๊วย/ส้ม
มิค: Kusaya (ปลาเค็ม) (แจบอกว่า “พวกเราทุกคนไม่ชอบ Kusaya”)/นัตโตะ
ยุน: (คำตอบยุนหายไป)/ไม่มี
มิน: Kusaya /ไม่มี
แจ: หัวปลาที่อยู่บนจานปลาดิบหรือซูชิ/อาหารหวานๆ
รักตัวเองและน้องมิน

3. ที่ที่ชอบ
จุนซู: (คำตอบหาย)/หลังคาตึกของบริษัท
มิค: ทะเลสาบ/ห้องผม เป็นที่ๆผมสามารถแต่งเพลงได้
ยุน: ตึก/ Seoul Tower
มิน: โรงเรียนธรรมดาๆ /ที่เงียบๆ
แจ: โอไดบะกับโยโกฮาม่า/ทุกที่ๆมีทะเล หรือแม่น้ำ

4. ที่ๆไม่ชอบ
มิค: อ๊า~~~~ ผมขอเปลี่่ยนคำตอบเมื่อกี๊ว่าที่ๆชอบคือ…….สตาร์บัคได้มั้ย!!
ยุน: ผมขอเปลี่ยนด้วย! ทะเลสาบที่บ้านเกิดที่เกาหลี
จุนซู: มูนบัคส์!!
คนสัมภาษณ์: มูนบัคส์??
มิค: 555 ไม่ใช่ “star” แต่เป็น “moon”สินะ (จุนซูคะ แบบนี้แถวบ้านเพ่เรียกมุค ค ว า ย นะคะ)
มิน: (เริ่มเอือม) โอเค~~~~ ต่อกันดีกว่าครับ
มิค: ที่ๆ วุ่นวาย
จุนซู: เครื่องบิน
ยุน: รถบัส
มิน; ที่ๆคนพลุกพล่าน
มิค: สำหรับผม ไงๆก็โรงเรียน
จุนซู: อ้า! พวกห้องสมุดน่ะ
แจ: ที่ๆผมไม่ชอบคือ… ห้องจุนซู!
มิค: ที่ๆมีจุนซูอยู่ 555
1. อาหารที่ชอบ
จุนซู: นัตโตะ…ไก่/นัตโตะ ….

2. อาหารที่ไม่ชอบ
มิค:/นัตโตะ

4. ที่ๆไม่ชอบ
มิค: ที่ๆมีจุนซูอยู่ 555

แจจ๋าน่ารักจะตาย^^ จร๊วบบบบบ

5. สิ่งแรกที่คุณลืมตาขึ้นมาเห็นในตอนเช้า
มิน: นาฬิกาข้อมือ(ตื่นมาก็ดูเวลา เหมือนเค้าเรย^^)/แสง
มิค: รูปถ่าย/แจจุง
แจจ๋า: ไอพอด/ยูชอน
ยุน: พี่ผู้จัดการ/มือถือ
จุนซู: เพดาน/ชางมิน

6. เย็นนี้อยากกินอะไร
มิค: อะไรที่มีหัวหอมเยอะๆ.. กิมจิจิเกของพี่แจจุง/ บาร์บีคิว
ยุน: Doenjang jigae (ทำจากเต้าหู้)/หม้อไฟ
มิน: Freshwater turtle (which has a soft shell) (ตัวอะไรฟระ!!!)/อะไรก็ได้
แจ: โอ้ว มาตรฐานด้านอาหารของแต่ละคนนี่ต่างกันจัง!
จุนซู: ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ/ อะไรก็ได้
แจ: ผมก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ/อะไรง่ายๆ
7. ถ้าเกิดใหม่ได้ อยากเกิดเป็นใคร
แจ: ชางมิน เพราะเค้าอัจฉริยะ!/เป็นตัวผมตอนนี้
มิค: ผมไม่อยากเกิดใหม่อีก/นักขับรถแข่ง
ยุน: ยังอยากเป็นตัวเอง/ไม่เป็นคนที่เหมือนผมก็คงเป็นผมเอง
จุนซู: บิล เกตส์/ลม
มิน: ผมก็ยังอยากเป็นตัวเอง/ชาวนา
แจ: 55 งั้นก็มีชางมินสองคนสิ (เพราะแจบอกว่าอยากเป็นน้องมิน)

8. ถ้ามีโอกาสพักผ่อน อยากทำอะไรกัน
จุนซู: ท่องเที่ยว/เล่นฟุตบอล
ยุน: กลับบ้านเกิด(บ้านนอก)/ไปเยอรมัน
มิน: ท่องเที่ยวคนเดียว(จุนซูอย่ามายุ่ง)/ไปบอลโลกเดือนมิถุนา
แจ: ผมว่าไม่มีวันหยุดหรอก/ไปดูทะเล
มิค: 55 จริง มองโลกตามความเป็นจริงมากๆ/ดูหนัง
5. สิ่งแรกที่คุณลืมตาขึ้นมาเห็นในตอนเช้า
มิค: แจจุง
แจจ๋า: ยูชอน

6. เย็นนี้อยากกินอะไร
มิค: อะไรที่มีหัวหอมเยอะๆ.. กิมจิจิเกของพี่แจจุง /// ปีที่แล้วมานยังเรียกเค้าพี่อยู่เรยยยย

 

This entry was posted in News and politics. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s